«Έχω μια θάλασσα αγάπη»: Σε βινύλιο ο νέος δίσκος της Ρίτας Αντωνοπούλου
Οκτώ τραγούδια σε μουσική του Σταύρου Σιόλα

Με το νέο single «Θερμαϊκός», η μπάντα επιστρέφει με live στην Αθήνα και στην πόλη της, Θεσσαλονίκη
Δέκα χρόνια συμπλήρωσαν οι Ψύλλοι στ’ Άχυρα και συνεχίζουν με live σε Αθήνα (Παρασκευή 13 Μαρτίου, AUX Club, Αθήνα) και μία μέρα νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη (Πέμπτη 12 Μαρτίου, Rover Bar).
Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του νέου τους single «Θερμαϊκό» (b–side «Τέκνα, Γονείς και Χιμπατζήδες»), η μπάντα επιστρέφει δυναμικά στη σκηνή και κάνει σχέδια για το άλμπουμ που θα διαδεχθεί τις «Εφτά Μέρες Ντροπής» του 2024. Με στίχους που ακροβατούν ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ποίηση, η μπάντα μετατρέπει κάθε εμφάνιση σε μια μοναδική εμπειρία ηλεκτρικής εκτόνωσης.
Λίγες μέρες πριν από τις νέες τους live εμφανίσεις, η μπάντα από τη Θεσσαλονίκη μίλησε στο loaded

Το 2018 κυκλοφορήσατε το ντεμπούτο άλμπουμ σας «Ψύλλοι στ’ Άχυρα». Πώς βλέπετε σήμερα εκείνη την πρώτη δισκογραφική κατάθεση;
Τα τραγούδια εκείνα γράφτηκαν ακόμη πιο παλιά και ηχογραφήθηκαν πριν το ’18. Οπότε είναι σαν να χαζεύεις μία παλιά φωτογραφία. Όσο σε ξενίζει και σου φέρνει μία μικρή αμηχανία, άλλο τόσο σημαίνει πως προχώρησες. Δεν παύει βέβαια να είσαι εσύ, απλώς σε άλλη στιγμή. Πολλά από εκείνα τα τραγούδια τα παίζουμε σήμερα με άλλο ήχο, οπότε δεν αισθανόμαστε πως υπάρχουν «παλιά» και «νέα». Είναι μία συνέχεια.
Στο άλμπουμ «Επτά Μέρες Ντροπής» φαίνεται να ωριμάζει η στιχουργική και ηχητική σας κατεύθυνση. Ήταν ένας πιο εσωτερικός ή πιο κοινωνικός δίσκος;
Το «Επτά Μέρες Ντροπής» ξεκινά από μία εσωτερική αναζήτηση με τον «Φάρο» και έπειτα μέσα από τις αδικίες και τις ευαισθησίες στα στενά της πόλης, ο ήρωας ταξιδεύει σε μία «Όγδοη» φανταστική μέρα. Εκεί πράγματι αρχίσαμε να ψάχνουμε περισσότερο έναν πιο ατμοσφαιρικό – μελωδικό και ενίοτε σκληρό αλλά πιο ώριμο ήχο, χωρίς φλυαρίες. Ξεκινά εσωτερικά, αλλά δεν μένει μόνο εκεί.
Τι σημαίνει για εσάς η έννοια της «ντροπής», όπως αποτυπώθηκε στο «Επτά Μέρες Ντροπής»; Είναι προσωπική, κοινωνική ή πολιτική;
Προσωπική είναι. Όμως σχεδόν πάντα αυτό που κουβαλάει ο καθένας η αηδία ή η ντροπή του το ξεστομίζει μέσα από μία κοινωνική νομιμοποίηση που ίσως εκπέμπει ένα τέτοιο θέμα. Από τον σεξισμό και την ομοφοβία, μέχρι τις γυναικοκτονίες και τη συγκάλυψη δολοφόνων είτε με την ψήφο είτε με χειροκροτήματα. Στο τραγούδι διαλέξαμε να δραματοποιήσουμε την ίδια τη Ντροπή. Να δούμε τι θα έλεγε αν μιλούσε.
Ποια ήταν η πρώτη εικόνα ή φράση που σας ήρθε στο μυαλό όταν ξεκινήσατε να γράφετε το νέο σας single «Θερμαϊκό»;
Ήμουν στο Pierrot μέσα και σκέφτηκα το παλιό μου σπίτι στα Κάστρα. Αισθάνθηκα να κατεβαίνει ένας μαγικός αέρας από τα στενά της Άνω Πόλης και να με αρπάζει. Έπειτα, όπως χάζευα, θυμάμαι μόνο πως πάνω από το κεφάλι μου είδα όλες τις σιλουέτες της πόλης να πετάνε. Τους ήξερα όλους και κανέναν μαζί.
Ο «Θερμαϊκός» συνοδεύεται από video clip σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Αλέξης Αρχοντής. Πώς ήταν η συνεργασία σας και ποιο ήταν το βασικό οπτικό concept;
Η συνεργασία ήταν φανταστική για ακόμη μία φορά. Σε αυτά τα σκηνικά έχει και κούραση αλλά ρίξαμε πολύ γέλιο. Με τον Αλέξη είμαστε φίλοι πια είναι το τρίτο βίντεο κλιπ που κάνουμε και υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη μεταξύ μας νιώθουμε τυχεροί που τον γνωρίσαμε. Το βασικό concept ήταν απλό: να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε στη Θεσσαλονίκη. Να είμαστε μέσα στην πόλη.
Νιώθετε ότι ο «Θερμαϊκός» αποτελεί φυσική συνέχεια του ήχου που διαμορφώσατε στο «Επτά Μέρες Ντροπής» ή σηματοδοτεί μία νέα κατεύθυνση;
Αυτήν την φορά μας πήγε κατά εκεί! Και πράγματι κάποια από τα νέα τραγούδια που δουλεύουμε φαίνεται να έχουν κοινό ύφος με τον Θερμαϊκό. Δεν αποτελεί κανόνα αυτό βέβαια, με τίποτα. Δεν κάνουμε σχέδια, ταξιδεύουμε και ψάχνουμε νέα μέρη να εξερευνήσουμε. Εξάλλου το δεύτερο κομμάτι του single, «Τέκνα γονείς και χιμπατζήδες» δεν έχει καμία σχέση με τον Θερμαϊκό αλλά περισσότερο με ένα βαρύ ήχο με jungle χαρακτηριστικά.
Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η Θεσσαλονίκη στην ταυτότητα και στον ήχο σας;
Τώρα πέρασαν αρκετά χρόνια, γίνεται συνειδητό πως έπαιξε και παίζει τεράστιο ρόλο. Είναι οι δρόμοι που μεγαλώσαμε, οι φίλοι -και ας φύγαμε πολλοί για αλλού, οι βόλτες, η υγρασία, τα στενά της Άνω Πόλης, η Μοναστηριού, ο Βαρδάρης. Ακόμα κι όταν δεν την λέμε με το όνομά της, είναι μέσα στα τραγούδια.
Έχετε μοιραστεί τη σκηνή με συγκροτήματα όπως οι Villagers of Ioannina City, Lost Bodies και Μωρά στη Φωτιά. Τι κρατάτε από αυτές τις εμπειρίες;
Κρατάμε τη δύναμη της σκηνής, τα γέλια, τις κουβέντες. Κάθε τέτοιο live είναι μάθημα. Βλέπεις πώς στέκεται ο άλλος, πώς δίνει ενέργεια, πώς μιλάει εκείνος στον κόσμο.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε μέσα σε αυτή τη δεκαετία σαν μπάντα;
Η πίστη στον χρόνο. Η διάρκεια. Το να μένεις μαζί, να δουλεύεις τις δυσκολίες, τις διαφωνίες, την κούραση και να συνεχίζεις. Δεν είναι αυτονόητο.
Μετά το «Θερμαϊκός», να περιμένουμε έναν νέο ολοκληρωμένο δίσκο; Βρίσκεστε ήδη σε διαδικασία δημιουργίας νέου υλικού;
Δουλεύουμε ήδη. Δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα βγει, αλλά υπάρχει υλικό και υπάρχει διάθεση. Ο «Θερμαϊκός» είναι μέρος αυτής της πορείας.
Οι Ψύλλοι στ’ Άχυρα μαζί με τους ΠΙΚάΠ δίνουν ραντεβού στο Aux Club για μία βραδιά γεμάτη αστική ένταση. Τι μπορεί να περιμένει το αθηναϊκό κοινό από το επερχόμενο live σας στην Αθήνα τον Μάρτιο;
Ένα γεμάτο live, με ένταση. Θα παίξουμε τραγούδια από όλη τη διαδρομή μας, όπως τα ζούμε σήμερα. Είναι μεγάλη χαρά που θα γνωριστούμε και θα παίξουμε με μία τόσο καλή μπάντα σαν τους ΠΙΚάΠ! Να τα πούμε εκεί λοιπόν!