Jacob Hayes (Maruja): «Οι συναυλίες μοιάζουν καμιά φορά με performance therapy»

Με αφορμή τα live τους, ο ντάμερ του συγκροτήματος μίλησε στο loaded

Σε μια εποχή όπου η μουσική συχνά καταναλώνεται αποσπασματικά, μέσα από playlists, αλγόριθμους και βιαστικά scrolls, οι Maruja μοιάζουν να κινούνται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Το σχήμα από το Manchester χτίζει έναν ήχο εκρηκτικό, πολιτικοποιημένο και βαθιά συναισθηματικό, όπου η jazz ένταση συναντά το punk πνεύμα, το spoken word την κοινωνική οργή και η συλλογική εμπειρία την προσωπική κάθαρση. Δεν ενδιαφέρονται να χωρέσουν σε σκηνές, ταμπέλες ή εύκολους ορισμούς, ενδιαφέρονται να προκαλέσουν συναίσθημα και αντίδραση.

Λίγο πριν την επιστροφή τους σε Athens και Thessaloniki, μιλήσαμε με τον Jacob Hayes (drums) για τη δύναμη της πολιτικής μουσικής σήμερα, τη σχέση τους με την κληρονομιά του Manchester, την ένταση των live εμφανίσεών τους και το γιατί ένα σαξόφωνο μπορεί να ακούγεται πιο βίαιο από μια παραμορφωμένη κιθάρα. Μια συζήτηση για την τέχνη χωρίς όρια, την κοινότητα και τη δύναμη που γεννιέται όταν ο θόρυβος αποκτά ουσία.

Του Μάριου Αποστόλου

Οι στίχοι σας συχνά ασχολούνται με την εξουσία και τη συλλογική πάλη. Πιστεύετε ότι η πολιτικά φορτισμένη μουσική έχει ακόμη πραγματικό αντίκτυπο σήμερα ή έχει απορροφηθεί από την “οικονομία του περιεχομένου”;

Jacob Hayes: Νομίζω ότι αρκεί να κοιτάξει κανείς σχήματα όπως οι Kneecap για να δει τη δύναμη και την επίδραση που μπορεί να έχει ένα ισχυρό μήνυμα. Αν κοιτάξουμε πίσω σε αυτή την εποχή, θα φανεί ότι οι Kneecap ήταν από τα συγκροτήματα που στάθηκαν μπροστά, δίνοντας φωνή σε όσους δεν έχουν, και παίρνοντας θέση στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Ακόμη κι αν δεν προκύπτουν άμεσες δράσεις, το να ανοίγεις μια συζήτηση για αλλαγή είναι εξίσου σημαντικό.

Το Μάντσεστερ έχει τεράστια μουσική ιστορία. Νιώθετε ότι συνεχίζετε μια παράδοση ή προσπαθείτε να απομακρυνθείτε από αυτήν;

Jacob Hayes: Για πολύ καιρό απορρίπταμε τα «διάσημα» συγκροτήματα του Μάντσεστερ, γιατί μουσικά δεν μας εκφράζουν. Συχνά παίζαμε σε indie βραδιές όπου ο κόσμος περίμενε να ακουγόμαστε σαν κάποιο άλλο κομμάτι των Oasis ή των Charlatans  κάτι που πραγματικά δεν μας άρεσε, γιατί μας φαινόταν άνευρο και χωρίς κατεύθυνση. Έτσι στραφήκαμε έξω από την πόλη και αντλήσαμε τεράστια έμπνευση από καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο: από το hip hop της Νέας Υόρκης μέχρι το afrobeat των ‘70s και τη βραζιλιάνικη samba. Εκεί μάλλον γεννήθηκε και η αγάπη μας για τη μίξη ειδών. Παρ’ όλα αυτά, παρότι δεν ακούμε ιδιαίτερα “Manchester music”, σεβόμαστε αρκετά σχήματα από την πόλη και θέλουμε να συνεχίσουμε αυτή την κληρονομιά μαζί τους. Απλώς όχι τους Oasis.

Σε μια εποχή playlist culture, εσείς γράφετε μουσική που απαιτεί χρόνο και πλήρη προσοχή. Είναι αυτό μια συνειδητή αντίσταση στον τρόπο που καταναλώνεται σήμερα η μουσική;

Jacob Hayes: Κατά κάποιο τρόπο ναι. Δεν γράφουμε μεμονωμένα τραγούδια με αυτό στο μυαλό, αλλά όταν φτιάχναμε το άλμπουμ θέλαμε η εμπειρία να λειτουργεί συνολικά, από την αρχή μέχρι το τέλος. Υπάρχουν ακόμη καλλιτέχνες που δίνουν σημασία στο άλμπουμ ως σύνολο, και αυτό ήταν κάτι που θέλαμε συνειδητά να πετύχουμε.

Οι συναυλίες σας συχνά περιγράφονται ως καθαρτικές εμπειρίες. Πώς καταλαβαίνετε ότι ένα live πραγματικά “απογειωθηκε”, πέρα από το ότι απλώς πήγε καλά;

Jacob Hayes: Σχεδόν όλα τα headline shows μας έχουν πάει απίστευτα καλά και πάντα φεύγουμε με περηφάνια, χαρά και συναισθηματική ένταση. Υπάρχουν όμως κάποιες φορές που αυτό ανεβαίνει σε άλλο επίπεδο και είναι δύσκολο να εξηγήσουμε γιατί. Ίσως είναι μια συγκεκριμένη ενέργεια που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή. Σε φεστιβάλ ή support εμφανίσεις τα πράγματα είναι διαφορετικά, γιατί το κοινό μπορεί να μας ανακαλύπτει για πρώτη φορά, οπότε αντιδρά αλλιώς. Παρόλα αυτά, περνάμε εξίσου καλά.

Η ένταση στη μουσική σας μοιάζει υπαρξιακή και όχι θεατρική. Πώς προστατεύεστε από το να μετατραπεί αυτή η συναισθηματική έκθεση σε αυτοκαταστροφή;

Jacob Hayes: Υπάρχει μια ισορροπία. Οι συναυλίες μοιάζουν καμιά φορά με μια μορφή “performance therapy”, κάτι που μπορεί να είναι πολύ όμορφο και καθαρτικό. Ίσως στο μέλλον, με περισσότερη μουσική και διαφορετικούς δίσκους, να το προσεγγίσουμε αλλιώς. Προς το παρόν, αυτή η ένταση είναι απαραίτητη για να ταιριάξει με τη δύναμη των τραγουδιών.

Πολλές νέες μπάντες προσπαθούν να ακουστούν μοναδικές μέσω αναφορών. Εσείς μοιάζετε να το πετυχαίνετε κυνηγώντας το συναίσθημα. Συμφωνείτε ότι το συναίσθημα είναι πιο σημαντικό από το είδος;

Jacob Hayes: Για εμάς, σίγουρα. Δεν μας αρέσει να μας περιορίζουν σε συγκεκριμένα genres. Γράφουμε με βάση το συναίσθημα και το πού μας οδηγεί η μουσική. Οι κατηγοριοποιήσεις μας φαίνονται ξένες, γιατί δεν είναι κάτι που συζητάμε καν. Αν γράφεις μέσα σε πλαίσια genre, περιορίζεις τη δημιουργικότητά σου. Αν ακολουθείς το συναίσθημα, ανοίγονται δυνατότητες χωρίς όρια.

Αν κάποιος σας ρωτούσε γιατί ένα σαξόφωνο μπορεί να ακούγεται πιο “βίαιο” από μια παραμορφωμένη κιθάρα, τι θα απαντούσατε;

Jacob Hayes: Μια παραμορφωμένη κιθάρα ξέρει μόνο την παραμόρφωση. Ένα σαξόφωνο μπορεί να είναι σιωπηλό και απαλό τη μία στιγμή και την επόμενη να σε διαλύσει.

Το κοινό σας περιλαμβάνει punks, φίλους της jazz, indie ακροατές και ανθρώπους που δεν ανήκουν σε κάποια σκηνή. Αυτή η “φυλή” των outsiders έχει μεγαλύτερη σημασία για εσάς από το να ανήκετε σε μία σκηνή;

Jacob Hayes: Απόλυτα. Θέλουμε να δημιουργούμε ένα κοινό που νιώθει ασφάλεια, αποδοχή και οικειότητα στις συναυλίες μας. Αν το έχουμε πετύχει αυτό, τότε κάνουμε κάτι σωστά.

Από τα πρώτα EPs μέχρι το Pain To Power, τι νιώθετε ότι μάθατε περισσότερο. Να γράφετε τραγούδια ή να ακούτε ο ένας τον άλλον;

Jacob Hayes: Για να γράψεις καλά τραγούδια πρέπει να ακούς ο ένας τον άλλον, οπότε πάνε μαζί. Ο χρόνος που περνάμε σε περιοδείες και δουλειές γύρω από το συγκρότημα είναι πολύ περισσότερος από αυτόν που αφιερώνουμε στη σύνθεση, οπότε ίσως είμαστε καλύτεροι στο γράψιμο απ’ όσο νομίζουμε. Φαντάσου τι θα κάναμε αν είχαμε έναν ολόκληρο χρόνο μόνο για να γράφουμε.

Επιστρέφοντας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το 2026, τι πρέπει να περιμένει κάποιος που δεν σας έχει δει ποτέ live και νομίζει ότι ξέρει τι μπάντα είστε;

Jacob Hayes: Να περιμένει μια όμορφη κοινότητα ανθρώπων με κοινή νοοτροπία που απλώς βρίσκονται μαζί  και εμείς τυχαίνει να παίζουμε μπροστά τους.

Οι Maruja εμφανίζονται ζωντανά στην Αθήνα την Παρασκευή 24 Απριλίου στο gazarte ground stage και στην Θεσσαλονίκη το Σάββατο 25 Απριλίου στο Eightball Club.

Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com για την Αθήνα και μέσω της ComeTogether.Live για την Θεσσαλονίκη.