Οι συναυλίες και οι μουσικές εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου

Τι θα δούμε σε Ηρώδειο, Πειραιώς 260 και Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Μετά την ανακοίνωση των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο στο Ηρώδειο, σειρά είχαν και οι υπόλοιποι χώροι του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Μιχαήλ Μαρμαρινός, παρουσίασε το πρόγραμμα στο σύνολό του.

Παρακάτω ξεσωρίσαμε τις συναυλίες και τις μουσικές εκδηλώσεις.

ΕΔΩ μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα του Ηρωδείου

 

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΧΩΡΟΣ Δ

29 – 31 Μαΐου & 1 Ιουνίου

Heiner Goebbels

Σλήμαν III

Φέτος, μια χρονιά ορόσημο –καθώς συμπληρώνονται είκοσι χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας της Πειραιώς 260– το Φεστιβάλ υποδέχεται στην εναρκτήρια δράση του τον Χάινερ Γκαίμπελς, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής μουσικής και θεατρικής σκηνής.

Το Σλήμαν III αποτελεί μια απόπειρα δημιουργίας διαφορετικών χώρων εμπειρίας για το κοινό, που επιτρέπουν την εκ νέου εξέταση της αντίληψής μας για την Ιστορία.

Αφετηρία του έργου είναι η ανασύνθεση ενός σχεδίου της Τροίας –με τα εννέα ανακαλυφθέντα στρώματά της– όπως αυτό προκύπτει από την ημερολογιακή αφήγηση του Ερρίκου Σλήμαν (Heinrich Schliemann) για τις ανασκαφές εκεί κατά τα έτη 1871–1873.

Φωνές, περφόρμερ και μουσικοί αλληλεπιδρούν με ένα ετερόκλητο κειμενικό και μουσικό υλικό που περιλαμβάνει ψευδοαρχαϊκές απαγγελίες και αποσπάσματα από την Ιλιάδα, μέρη από τους Τρώες –την όπερα του Εκτόρ Μπερλιόζ– καθώς και δημοτικά τραγούδια, ηλεκτρονικά ηχητικά δείγματα και προηχογραφημένα κομμάτια.

Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά από διακριτές ‘ανασκαφές’, καθώς η παράσταση, μαζί με τις πηγές της, δεν αναφέρεται μόνο στην προσπάθεια του Σλήμαν να εντοπίσει τα κατάλοιπα της Τροίας, αλλά φέρει και το αποτύπωμα διαφόρων τόπο-ειδικών (site- specific) μορφών που έχει λάβει στο παρελθόν: την αρχική σκηνική εγκατάσταση των Μίχαελ Ζίμον και Χάινερ Γκαίμπελς με τίτλο Newtons Casino, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1990 στο Theater am Turm της Φρανκφούρτης, καθώς και την εκδοχή Εργοτάξιο Σλήμαν, που δημιουργήθηκε το 1997 σε συνεργασία με το σχήμα Διπλούς Έρως στην Αθήνα.

Επιπλέον, το 1993 ο Γκαίμπελς δημιούργησε τη βραβευμένη και αμιγώς ακουστική ραδιοφωνική σύνθεση Schliemann’s Radio. Σε συνεργασία με ορισμένους από τους τότε συντελεστές, οι Ζίμον και Γκαίμπελς αναπτύσσουν τώρα μια νέα εκδοχή του έργου, επιχειρώντας να ξεδιπλώσουν την ιδέα της διαπερατότητας των ιστορικών στρωμάτων μέσα από μια διαδρομή στους χώρους της Πειραιώς 260.

Όλες αυτές οι διαδρομές –καλλιτεχνικές, ιστορικές και γεωγραφικές– συγκλίνουν σήμερα στο Σλήμαν III, μια πολυεπίπεδη σκηνική σύνθεση που αντιμετωπίζει την

Ιστορία όχι ως στατικό αφήγημα, αλλά ως διαρκή διαδικασία ανασκαφής, ερμηνείας και αναδιατύπωσης.

Η παράσταση περιλαμβάνει απόσπασμα από το τραγούδι «Μακρυά», που ανήκει στο ανέκδοτο μουσικό έργο του Θανάση Μωραΐτη πάνω σε ποιήματα του Καβάφη, με τίτλο Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως.

Σύνθεση – Σκηνοθεσία Heiner Goebbels • Σκηνικά – Κοστούμια – Σχεδιασμός φωτισμού Michael Simon • Δραματουργία Stephan Buchberger • Βοηθός σκηνοθέτη Αλίκη Στενού • Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου Ελπίδα Δαλιάνη • Ήχος Willi Bopp • Σχεδιασμός βίντεο René Liebert • Παίζουν Ακύλλας Καραζήσης, Ανδρομάχη Φουντουλίδου •Τραγουδούν Λυδία Κονιόρδου, Άγγελος Κυδωνιεύς κόντρα τενόρος • Μουσικοί Ανέστης Μπαρμπάτσης μπουζούκι, Φίλιππος Φασούλας κλαρίνο

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 70΄

C_Music NOW

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΧΩΡΟΣ Η

30 Μαΐου

Ictus Ensemble – Suzanne Vega – Collegium Vocale Gent

Einstein on the Beach

Σε συναυλιακή εκδοχή

Βασισμένο σε μια ιδέα του Robert Wilson και του Philip Glass

Τι είναι τελικά το Einstein on the Beach; Σχεδόν μισό αιώνα μετά την παρθενική του παρουσίαση από τους πρωτεργάτες Ρόμπερτ Ουίλσον και Φίλιπ Γκλας, η παράσταση που άλλαξε ριζικά το τι νοείται ως όπερα στον εικοστό αιώνα παραμένει ένα ανοιχτό έργο με ρευστά νοήματα – σαν ένας διάφανος μηχανισμός που εκθέτει τα μέρη και τον τρόπο λειτουργίας του, παραμένοντας όμως ένα μυστικό σε κοινή θέα. Πρόκειται τελικά για μια βιογραφική ματιά πάνω στη ζωή και το έργο του σπουδαίου φυσικού και επιστήμονα; Ή για μια ευρύτερη παραβολή που αγγίζει τις επιφάνειες μιας άλλης προβληματικής;

Μέρος μιας αφιερωματικής τριλογίας σε πρόσωπα που επιχείρησαν να αλλάξουν τον κόσμο μέσα από τη διεισδυτικότητα των ιδεών τους και όχι μέσω της βίας (οι άλλες δύο ιστορικές φιγούρες είναι ο Φαραώ Αμένοφις Δ' και ο Μαχάτμα Γκάντι), το Einstein on the Beach είναι μια μη αφηγηματική βιογραφία όπου εκείνο που βιογραφείται δεν είναι το πρόσωπο αλλά ένας ολόκληρος αιώνας στις πιο ιλιγγιώδεις του στιγμές. Το έργο αποτελεί μια αφηρημένη εξερεύνηση του κόσμου του Αϊνστάιν, παράλληλα όμως πυροδοτεί στον θεατή ένα πλήθος συνειρμών που τον αποδεσμεύει από το ιστορικό πρόσωπο και τον ωθεί σε έναν βραδυφλεγή στοχασμό πάνω στον εικοστό αιώνα και τα οριακά του ερωτήματα.

Πέρα από ένα αδιαμφισβήτητο καλλιτεχνικό κατόρθωμα, είναι επιπλέον το έργο στο οποίο συναντήθηκε η φορμαλιστική μουσική πρόταση του Φίλιπ Γκλας με το σκηνικό όραμα του Ρόμπερτ Ουίλσον. Ο πρώιμος και «ανόθευτος» μινιμαλισμός του πρώτου, ως προϊόν της Νέας Υόρκης, πλαισιώθηκε από τα περίφημα “knee plays” του δεύτερου –τις ιδιότυπες σκηνικές στίξεις που έθεσαν το έργο σε κίνηση– παράγοντας από κοινού ένα παραστατικό ιδίωμα το οποίο εκλύει ακόμα σκηνική ενέργεια και νόημα.

Στην Πειραιώς 260, θα έχουμε την τύχη να βιώσουμε μία από τις ευτυχέστερες ενσαρκώσεις του υπό την ερμηνεία του μουσικού συνόλου Ictus Ensemble, της χορωδίας Collegium Vocale Gent και υπό την αφήγηση της Σουζάν Βέγκα, σε μια εκδοχή που αποθεώνει τη μαθηματική ακρίβεια και τις σωματικές υπερβάσεις που απαιτούνται για τη μουσική εκτέλεση του έργου. Το αποτέλεσμα είναι θριαμβευτικό, με τα εμπλεκόμενα μέρη να παραδίδουν ένα υποδειγματικό Einstein on the Beach για τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Αφήγηση Suzanne Vega • Μουσική διεύθυνση Tom De Cock • Βοηθός μαέστρου Dirk Descheemaeker • Ictus Ensemble / Igor Semenoff βιολί, Χρυσή Δημητρίου φλάουτο, Dirk Descheemaeker μπάσο κλαρινέτο, Asagi Ito σαξόφωνο, Nele Tiebout σαξόφωνο, Jean-Luc Plouvier πλήκτρα, Brecht Valckenaers πλήκτρα • Collegium Vocale Gent / Υψίφωνοι Elisabeth Rapp (σολίστ), Joowon Chung, Malena Napal, Charlotte Schoeters, Μεσόφωνοι Marlen Herzog, Laura Kriese, Julia Spies, Οξύφωνοι Peter di Toro, Thomas Köll, Βαθύφωνοι Philipp Kaven, Bart Vandewege 

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΧΩΡΟΣ Ε
28 Ιουνίου
Quatuor Diotima
Έργα Απέργη, Τζώρτζη και Λίγκετι
Αφιέρωμα στον Γιώργο Απέργη

Μ’ αρέσει να κυβερνώ σε αταξία. Δεν θέλω να καταστρέψω την αταξία.
Διαπιστώνω μόνο τα σημεία της αταξίας, στα οποία υπάρχει συγκίνηση
Γ.Α.

Ο εικοστός αιώνας ήταν ο αιώνας της απογείωσης του οράματος της μουσικής σύνθεσης στην Ελλάδα. Στο διάστημα 1940 έως 1990, καταγράφηκε ένας όγκος δισκογραφίας και καλλιτεχνικών συλλήψεων που ήταν ανεπανάληπτος για τα εγχώρια πολιτιστικά δεδομένα, δημιουργώντας μια νέα παράδοση ελληνικής μουσικής εκ βάθρων. Έξω από τα σύνορα της χώρας όμως, συνέβαινε μια παράλληλη μουσική κοσμογονία που έφερε ομοίως την υπογραφή Ελλήνων συνθετών. Ήταν μια κοσμογονία όμως που δεν πολιτογραφήθηκε ποτέ ως εθνική καθότι ανήκε σε έναν παγκόσμιο παλμό και μια δημιουργική αγωνία που ήταν πλήρως συντονισμένη με το πολιτιστικό zeitgeist* εκείνης της εποχής, μια περίοδος όπου οι χώροι και τα πεδία της τέχνης διαχέονταν το ένα μέσα στο άλλο.

*Zeitgeist (γερμανικά, κυριολεκτικά: το πνεύμα των καιρών) το σύνολο των ιδεών, αξιών και νοοτροπιών που καθορίζουν μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο ως αόρατος παλμός της. Ο όρος περιγράφει επιπλέον τη συλλογική συνείδηση και τις κυρίαρχες τάσεις που διαμορφώνουν τη σκέψη και τη δράση των ανθρώπων, με ιδιαίτερη αναφορά στη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική και ευρύτερα το πεδίο της καλλιτεχνικής δημιουργίας

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΧΩΡΟΣ Β

5 Ιουλίου

Galan Trio

Raw Portraits

Ως κάλεσμα στις μουσικές δυνάμεις της εποχής, η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που αποτελείται από έργα πέντε συνθετών, καθώς και δύο νέες παραγγελίες. Πρόκειται για μια σταχυολόγηση έργων που είτε γράφτηκαν ειδικά για τον πρωταγωνιστή της βραδιάς –το σύνολο Galan Trio– είτε αποτελούν πλέον σταθερά σημεία αναφοράς του σύγχρονου ελληνικού ρεπερτορίου για πιάνο τρίο.

Η οργανωτική αρχή που διατρέχει το πρόγραμμα είναι σαφής και άκρως ενδιαφέρουσα: η παρουσίαση έργων που φιλοξενούν διαφορετικές αισθητικές και τεχνικές προσεγγίσεις, με σκοπό την αποτύπωση του εύρους, της δυναμικής και των ζυμώσεων που τελούνται αυτή τη στιγμή στο ανήσυχο εργαστήριο της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Όλοι οι συμμετέχοντες συνθέτες –Διονύσης Μπουκουβάλας, Ελένη Ράλλη, Στέλιος Δήμου, Σοφία Σέργη και Χριστίνα Αθηνοδώρου– αποτελούν διακεκριμένα μέλη της ΕΕΜ, με την καθεμία και τον καθένα να εκπροσωπεί δημιουργικές τάσεις και φορμαλιστικές αγωνίες από όλο το φάσμα της ελληνικής μουσικής δημιουργίας στο πρώτο τέταρτο του εικοστού πρώτου αιώνα.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην πρωτοβουλία της ΕΕΜ να αναθέσει δύο νέα έργα μέσω ανοιχτής πρόσκλησης, τα οποία και θα παρουσιαστούν ως κατακλείδα του προγράμματος. Πρόκειται για μια ενσυνείδητη χειρονομία που αναγνωρίζει το συνεχές της μουσικής δημιουργίας στη χώρα –πυρηνική αποστολή άλλωστε της Ένωσης, η οποία δεν σταμάτησε τις δραστηριότητές της ακόμα και κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής– και την ανάγκη συντονισμού με τις νέες δημιουργικές φωνές που έρχονται από όλες τις πλευρές του αύριο. Τα δύο έργα υπογράφουν η Φανή Κοσώνα και ο Δημήτρης Μούσουρας.

Ως επιβεβαίωση της ζωτικής του σχέσης με την ελληνική σύγχρονη δημιουργία, την απαιτητική αποστολή της εκτέλεσης των παραπάνω συνθέσεων αναλαμβάνει το Galan Trio. Γνωστό για την ενεργητική του σκηνική παρουσία και την αφοσίωσή του στον σύγχρονο σφυγμό της λόγιας μουσικής, το τρίο ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στα κελεύσματα του κλασικού ρεπερτορίου και τη ροπή προς το άγνωστο μέσα από την ανάθεση και την εκτέλεση νέων έργων για τρίο. Μετά από την παρουσίαση πρωτότυπων προγραμμάτων του σε Ευρώπη και ΗΠΑ, η επιστροφή του Galan Trio στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου μετά το 2018 –στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Κλωντ Ντεμπυσσύ– αποτελεί μια ευτυχή συγκυρία και ένας ομόφωνος λόγος εορτασμού.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260

AΦTER

Επιμέλεια Δημήτρης Τσάκας, Ηρώ Νικολάου

Το ΑΦTER –ένα επιμελημένο πρόγραμμα μουσικών live– κρατάει την Πειραιώς 260 για ακόμα λίγο ξύπνια τις μεταμεσονύκτιες ώρες. Την Παρασκευή 29 Μαΐου, με την έναρξη του Φεστιβάλ, η νέα αυτή δράση συστήνεται στο κοινό μέσα από μια σειρά live που διατρέχουν το πρόγραμμα της Π260, μεταμορφώνοντας τον χώρο σε ένα ζωντανό σημείο συνάντησης τα μεσάνυχτα.

Η καινούργια αυτή σειρά μουσικών live φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα μωσαϊκό ήχων και διαθέσεων, γεμάτο εκπλήξεις. Δεκατρείς μουσικές βραδιές όπου η τζαζ διαδέχεται το rock, live DJ sets αποκαλύπτουν νέες προσεγγίσεις, ενώ μουσικές performances δοκιμάζουν τα όρια της σκηνικής και ηχητικής έκφρασης. Ένα ΑΦTER που συστήνει την Π260 ως έναν micro-συναυλιακό χώρο, ίσως και ανεξάρτητα από το υπόλοιπο καλλιτεχνικό πρόγραμμα που προηγείται – ένα αυτούσιο καλλιτεχνικό γεγονός.

Δύο εντελώς διαφορετικές ζώνες του χώρου, ο Κήπος και η Πλατεία, εναλλάσσονται, ενεργοποιούνται και φιλοξενούν εντελώς διαφορετικές μουσικές νοοτροπίες. Το κοινό δεν παραμένει παθητικός θεατής· γίνεται μέρος μιας εμπειρίας που εξελίσσεται, μετακινείται, χτίζει ατμόσφαιρες και κορυφώνεται απρόβλεπτα. Άλλοτε με ένταση και ρυθμό, άλλοτε με υπόγειους, ατμοσφαιρικούς ήχους, τα ΑΦTER της Π260 προσκαλούν το ακροατήριο να ‘ταξιδέψει’ – να παραμείνει, να ανακαλύψει ή απλώς να αφεθεί. Σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, που αναζητά συνεχώς νέους τρόπους έκφρασης και συνάντησης, τα ΑΦTER έρχονται να επεκτείνουν την εμπειρία του

Φεστιβάλ πέρα από τη σκηνή. Εκεί όπου η παράσταση τελειώνει, όλα ησυχάζουν και στις δώδεκα η μουσική ξεκινά.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

29 Μαΐου

Πάρτι έναρξης

CHICKN (reunion)

Οι CHICKN δραστηριοποιούνται στην Αθήνα από το 2012, με επιρροές από την αμερικανική και την ευρωπαϊκή ψυχεδελική πειραματική μουσική. Με εκατοντάδες ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό και δισκογραφικές κυκλοφορίες που αποτυπώνουν τη διαδρομή τους, επιστρέφουν έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας για μία ξεχωριστή εμφάνιση στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζοντας ένα μίγμα krautrock, space folk και live electronics.

Μουσικοί Άγγελος Κράλλης όργανο, modular synthesizer, ραδιόφωνο, φωνή, Χριστίνα Κοζιράκη φωνή, κρουστά, Παντελής Καρασεβδάς τύμπανα, μικρόφωνα επαφής, Οδυσσέας Τζιρίτας κιθάρα, βαρύτονη κιθάρα, φωνή, Χάρης Νείλος μπάσο, κρουστά, ραδιόφωνο, προγραμματισμός, φωνή, Κώστας Στεργίου σαξόφωνο, κρουστά, τύμπανα, φωνή

Ελένη Παπαλίτσα (GVG LOU)

Η Ελένη Παπαλίτσα (GVG LOU), στο έργο Pop Art for the Bourgeoisie, συνδυάζει performance, μουσική και εγκατάσταση, αντλώντας υλικό από τη μαζική κουλτούρα, τα ποπ ιδιώματα και το κοινωνικό βίωμα της εργατικής τάξης. Μέσα από μια θηλυκή και queer οπτική, επανεξετάζει την ανδρική νότια υποκουλτούρα και τη φιγούρα του κάγκουρα, αποδομώντας τις πατριαρχικές και συστημικές αντιλήψεις γύρω από την ταυτότητα. Στα τραγούδια της αναδύονται το κοινωνικό δράμα, η διαμαρτυρία και η εμπειρία αόρατων κοινοτήτων, σε σύνδεση με μια πειραματική, guerrilla αισθητική.

Καλλιτεχνική διεύθυνση Antoine Pit • Περφόρμερ Αιμιλία Γιαννακοπούλου, Γιώργος Βλάχος, Μιχάλης Παπαδάκη

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

5 Ιουνίου

METAMAN

Ο Αθηναίος παραγωγός και συνιδρυτής της WonTon Records συστήθηκε δισκογραφικά το 2020 με το άλμπουμ ΙΡΙΝΑ, όπου ξεχώρισε η συνεργασία του με τη Λένα Πλάτωνος. Το ενδιαφέρον του για τα αναλογικά synths, τις συνθετικές ακολουθίες και τις αστικές αφηγήσεις συνεχίστηκε στα άλμπουμ ΜΑΤΑΙΩΣΗ (2022) και ΜΕΤΑΜΑΝ Vs Dr Rave (2024). Επηρεασμένος από το Αγοραφοβικό Φεστιβάλ και τη live εμπειρία του, έχει διαμορφώσει έναν εξωστρεφή ήχο που κινείται από το trip hop έως το acid rave, ενώ στις εμφανίσεις του συνοδεύεται από την Ειρήνη Δένδη.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΚΗΠΟΣ

10 Ιουνίου

Κουαρτέτο της Camerata Junior – Ορχήστρας Νέων των Φίλων της Μουσικής

Μουσική διεύθυνση Αριστέα Τσιχλή

Το Κουαρτέτο της Camerata Junior – Ορχήστρας Νέων των Φίλων της Μουσικής παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με γνωστές μελωδίες μινιμαλιστικής μουσικής και μουσικής κινηματογράφου, σε ιδιαίτερες ενορχηστρώσεις και με έμφαση στην εκφραστικότητα και την ποικιλία των ηχοχρωμάτων. Θα ακουστούν έργα από τον κινηματογράφο και συνθέσεις των Φίλιπ Γκλας, Τζόνι Γκρίνγουντ και Λουντοβίκο Εϊνάουντι, σε ένα πρόγραμμα νεανικής ακρίβειας, ενέργειας και ιδιαίτερης ευαισθησίας.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΚΗΠΟΣ

14 Ιουνίου

Σωκράτης Σινόπουλος – Yann Keerim

Τόπος

Βασισμένο στο έργο Έξι Ρουμάνικοι Λαϊκοί Χοροί του Μπέλα Μπάρτοκ Στο Τόπος, ο Σωκράτης Σινόπουλος και ο Γιαν Κιρίμ προτείνουν μια νέα ανάγνωση στους Έξι Ρουμάνικους Λαϊκούς Χορούς του Μπέλα Μπάρτοκ. Αποδομώντας και ανασυνθέτοντας το υλικό του έργου, αναδεικνύουν τα μελωδικά, ρυθμικά και αρμονικά του μοτίβα και τα αναπτύσσουν αυτοσχεδιαστικά, σε διάλογο με τις μουσικές παραδόσεις των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης. Από αυτή τη διαδικασία προκύπτει ένα έργο πλήρους διάρκειας, εμπλουτισμένο με νέα μουσικά θέματα δικής τους σύνθεσης.

Μουσικοί Σωκράτης Σινόπουλος λύρα, Yann Keerim πιάνο

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

22 Ιουνίου

Televisio

Οι Televisio δραστηριοποιούνται στην Αθήνα και διαμορφώνουν έναν ρυθμικό, ατμοσφαιρικό ήχο με αναφορές στο Anadolu funk των 70s και στην trip hop αισθητική.

Συνδυάζοντας μελωδικά και ρυθμικά στοιχεία της Ανατολής με σύγχρονη ενορχήστρωση και παραγωγή, κινούνται ανάμεσα στο groove και σε κινηματογραφικές, εικονοπλαστικές υφές. Πρόσφατα ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου, ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΚΗΠΟΣ

30 Ιουνίου

Dimitris Tsakas Trio

Conversation Helps

Το Dimitris Tsakas Trio παρουσιάζει μουσική από το άλμπουμ Conversation Helps, μαζί με νέες συνθέσεις. Χωρίς τη χρήση παραδοσιακών αρμονικών οργάνων, το τρίο αναπτύσσει έναν ζωντανό διάλογο ανάμεσα στο σαξόφωνο, το κοντραμπάσο και τα τύμπανα, φέρνοντας στο προσκήνιο τη μελωδία, τον αυτοσχεδιασμό και τη μεταξύ τους μουσική συνομιλία. Το αποτέλεσμα είναι μια δυναμική ηχητική εμπειρία, όπου κάθε εμφάνιση μετατρέπεται σε νέα εξερεύνηση.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

1 Ιουλίου

The Bonnie Nettles

Οι The Bonnie Nettles, που ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 2016, έχουν εδραιώσει την παρουσία τους στη σύγχρονη ψυχεδελική και indie σκηνή μέσα από ευρωπαϊκές περιοδείες, εκρηκτικές ζωντανές εμφανίσεις και συνεργασίες επί σκηνής με ονόματα όπως οι Ty Segall, Motorama, Föllakzoid και The Myrrors. Με δύο άλμπουμ, το ομώνυμο The Bonnie Nettles και το First In / First Out, καθώς και πρόσφατες κυκλοφορίες, όπως το single “Drift Like Home”, παρουσιάζουν ένα υλικό με groove φόρμες, fuzzy κιθάρες και έντονη σκηνική ενέργεια.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

5 Ιουλίου

Serafeim Bellos New Generation Quartet

Το Serafeim Bellos New Generation Quartet φέρνει στο προσκήνιο μια συνάντηση του έμπειρου ντράμερ Σεραφείμ Μπέλλου με νεότερους Έλληνες μουσικούς της τζαζ. Μαζί με την Παυλίνα Ζήνα στο κοντραμπάσο, τον Σάββα Μάζη στο πιάνο και τον Κωνσταντίνο Νικογιάννη στην τρομπέτα, το κουαρτέτο παρουσιάζει έργα σημαντικών Αμερικανών συνθετών, όπως οι Clifford Brown, Max Roach, Bud Powell, Thelonious Monk και Wayne Shorter. Με αφετηρία την παράδοση και τη σύγχρονη ματιά, το σχήμα αναδεικνύει τη δημιουργική συνομιλία και τον αυτοσχεδιασμό ως πυρήνα της ζωντανής τζαζ εμπειρίας.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

12 Ιουλίου

Krista Papista

Heartmode

Το Heartmode είναι μια site-specific performance που εκτυλίσσεται ως ψυχοακουστικό πείραμα, συνδυάζοντας αποσπάσματα από το νέο της άλμπουμ Euro Divas με τελετουργικά και πνευστά όργανα. Η Κρίστα Παπίστα, καλλιτέχνις, μουσική παραγωγός και performer με έδρα το Βερολίνο, διερευνά τις συνδέσεις ανάμεσα στις σύγχρονες εκφάνσεις της κυπριακής, λεβαντίνικης και βαλκανικής μουσικής και τελετουργίας, συνθέτοντας ένα υβρίδιο μεσογειακού μυστικισμού, experimental EDM και τσιφτετελιού. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της διεθνώς σε χώρους και φεστιβάλ όπως τα Schinkel Pavillon, Boiler Room, Fusion Festival και Art Explora

Σύλληψη – Μουσική – Performance Κρίστα Παπίστα • Μουσικοί Μαρία Σουλτάνη φλάουτο, Βίκυ Αποστολοπούλου γαλλικό κόρνο

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

18 Ιουλίου

George Kontrafouris Baby Trio

Το George Kontrafouris Baby Trio, που δημιούργησε ο Γιώργος Κοντραφούρης το 2008, λειτουργεί ως σταθερό πεδίο συνάντησης με νεότερους μουσικούς της ελληνικής τζαζ σκηνής. Με αφετηρία τον αυθορμητισμό, την ανανέωση και τη ζωντανή αλληλεπίδραση, το σχήμα έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στη διαδρομή του Κοντραφούρη. Στην τρέχουσα σύνθεσή του, ο ίδιος συμπράττει με τον Δημήτρη Κασσαβέτη στην κιθάρα και τον Χένρι Τσουκούμα Ονούτσακς στα τύμπανα, σε ένα πρόγραμμα με πρωτότυπες συνθέσεις και διασκευές.

Μουσικοί Γιώργος Κοντραφούρης hammond, Δημήτρης Κασσαβέτης κιθάρα, Henry Chukuma Onuchucks τύμπανα

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

20 Ιουλίου

Nikkolas Dashy DJ set

Ο Nikkolas Dashy είναι DJ, παραγωγός και πολυοργανίστας από την Αθήνα. Με αφετηρία το πιάνο και τη μακρόχρονη ενασχόλησή του με την κιθάρα και το μπουζούκι, έχει διαμορφώσει μια προσωπική κατεύθυνση στην ηλεκτρονική μουσική, κινούμενος ανάμεσα στη house και τα tech grooves, με afrohouse αποχρώσεις και μεσογειακές αναφορές. Μέσα από το πρότζεκτ A Random Dash, μετατρέπει κάθε εμφάνιση σε μια ανοιχτή, ζωντανή εμπειρία που δοκιμάζει διαρκώς τη σχέση μουσικού και κοινού.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

22 Ιουλίου

Βillie Kark

Η Billie Kark παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών μια δυναμική συναυλία που συνδυάζει τον ηλεκτρονικό ήχο με παραδοσιακές επιρροές, διαμορφώνοντας ένα ζωντανό και πολυδιάστατο ηχητικό τοπίο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κομμάτια από τον νέο και τον προηγούμενο δίσκο της, καθώς και ευφάνταστες διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών. Η μουσική της κινείται ανάμεσα σε ατμοσφαιρικές στιγμές και πιο χορευτικές εξάρσεις. Στη σκηνή τη συνοδεύει ο Αλέξης Στενάκης στο κλαρινέτο, προσθέτοντας μια ξεχωριστή και απρόσμενη χροιά στο σύνολο.

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 – ΠΛΑΤΕΙΑ

27 Ιουλίου

Πάρτι λήξης – Πανηγύρι

Κιντέρια

Τα Κιντέρια είναι μουσικό σχήμα ελληνικής παραδοσιακής μουσικής με έδρα την Αθήνα. Με βασικό άξονα το γλέντι και τη ζωντανή σχέση μουσικής και χορού, παίζουν και τραγουδούν παραδοσιακά κομμάτια από την Ήπειρο έως τη Θράκη και από τη Μακεδονία έως τα Δωδεκάνησα. Η προσέγγισή τους στηρίζεται στον σεβασμό προς την ελληνική παραδοσιακή μουσική και στην αναβίωση της τελετουργίας του γλεντιού στη σύγχρονη εποχή. Η ονομασία τους παραπέμπει στο τουρκικό keder, δηλαδή τη θλίψη και τον καημό, έναν από τους σταθερούς άξονες της δημοτικής στιχουργίας.

Μουσικοί Μυρσίνη Ποντικοπούλου Βενιέρη βιολί, Βαγγέλης Παππάς κλαρίνο, Γιώργος Χριστοδούλου λαούτο, φωνή, Ανδρέας Δρακόπουλος κρουστά

ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

10 & 11 Ιουλίου

Κ. Βήτα

Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη

Ο Κωνσταντίνος Βήτα –ένας από τους πλέον ανήσυχους πρωτεργάτες της ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής– ενορχηστρώνει μέσα από το δικό του πρίσμα παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια. Στο έργο Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη, μια μουσική σύνθεση-γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, το ατομικό και το συλλογικό βίωμα, περιλαμβάνονται τέσσερα τραγούδια του Γιάννη Παπαϊωάννου –ενός από τους σημαντικότερους εκφραστές του ρεμπέτικου– καθώς και ένα καινούργιο τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα. Το έργο πλαισιώνεται από πρωτότυπες συνθέσεις του Κ. Βήτα, που λειτουργούν σαν σημείο εισόδου και εξόδου από έναν μουσικό κόσμο που βρίσκεται στο χείλος μιας μνήμης έτοιμης να εξαφανιστεί ή να μεταμορφωθεί. Είναι η πρώτη φορά που θα παρουσιαστεί ως ζωντανή μουσική παράσταση.

Τα Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη δεν είναι απλώς τραγούδια – είναι ψυχές που πλανώνται ανάμεσά μας, σκιές ενός παλιού κόσμου που χάθηκε ή μετουσιώθηκε σε κάτι άλλο. Είναι μια ποιητική αναφορά στη μετανάστευση των Ελλήνων του εικοστού αιώνα, στη νοσταλγία, την απώλεια και την αναζήτηση ταυτότητας. Ο Κ. Βήτα δεν αναπαράγει απλώς τα τραγούδια: τα επιλέγει, τα ερμηνεύει και τα ενορχηστρώνει με τη δική του ιδιαίτερη μουσική γραφή, γεφυρώνοντας το παραδοσιακό με το ηλεκτρονικό, το ρεμπέτικο με το σύγχρονο, το ηχητικό με το υπαρξιακό.

Το αποτέλεσμα είναι ένα μουσικό μπουκέτο όπου τα ρεμπέτικα του Παπαϊωάννου συνομιλούν με τα δημοτικά τραγούδια, με τρόπο λιτό αλλά φορτισμένο. Το έργο αποκτά έτσι τον χαρακτήρα μιας ενδοσκόπησης, αλλά και μιας πολιτισμικής χειρονομίας μνήμης – μια ακρόαση της ‘άλλης όχθης’. Η παράσταση θα πλαισιωθεί και από επιλεγμένα τραγούδια από την προσωπική δισκογραφία του καλλιτέχνη.

Μουσικοί Κωνσταντίνος Βήτα συνθεσάιζερ, Βάιος Μαχμουντές συνθεσάιζερ, Δημήτρης Μπαρμπαγάλας κιθάρα, Δημήτρης Καρασούλος κιθάρα

 

17 & 18 Ιουλίου

Θοδωρής Γκόνης

Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου

Μια συντροφιά, μια παρέα ανθρώπων εφτά τον αριθμό, με την κονκάρδα του οδοιπόρου και του στρατολάτη στο πέτο, φτάνουν στο περιβόλι με τις πορτοκαλιές, τις ελιές και το μεγάλο βράχο. Αποφασίζουν σύμφωνα με την παλιά συνήθεια των Ελλήνων, να διηγηθούν τραγουδιστά την ιστορία τους, την ιστορία του τόπου, αυτού του τόπου.

Μια ιστορία αγάπης για τη μοναχοκόρη του παλαιού αγροτικού ιατρού της Επιδαύρου, που με το αίμα της έβαψε για πάντα τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου – τα κατακόκκινα Σαγκουίνια.

Πολύ γρήγορα αυτονομούνται, δε συμμορφώνονται με τον αιώνα, κρατιούνται μακριά του, βρίσκουν τη δική τους φωνή, τη φωνή της φύσης και των αποχαιρετισμών.

Ξεπερνούν την αρχική πίστη τους στη ζωή, όπως συμβαίνει με όσους πιστεύουν σοβαρά στη ζωή -από μια πίστη στο θάνατο- και η ιστορία τους παίρνει ύψος, ανεβαίνει, ανοίγει, εκρήγνυται σαν ρόδι μεγάλο και αρχίζουν να διηγούνται τις ιστορίες όλου του κόσμου. Τη μία και μοναδική.

Ιστορίες που λέγονται όχι μόνο με τα χείλη, αλλά και με την ψυχή, τα μάτια και τα χέρια, με τον συγχρονισμό τους. Έρχονται τα τραγούδια και τα λόγια του αποχαιρετισμού, χαρούμενα, δροσερά και ανάλαφρα ζουμερά Μήλα των Εσπερίδων. Τα Πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου.

Κείμενο – Σκηνοθεσία Θοδωρής Γκόνης • Σκηνικά – Κοστούμια Μάρια Μπαχά • Μουσική σύνθεση Φώτης Σιώτας • Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας • Κίνηση Ναταλία Μπάκα • Ηχολήπτης Νίκος Κόλιας • Μουσικοί επί σκηνής Φώτης Σιώτας, Δημήτρης Χατζηζήσης, Γιώργος Θεοδωρόπουλος • Παίζουν Ελένη Ουζουνίδου, Χριστίνα Μαξούρη, Ρωξάνη Καρφή, Άρης Λεμπεσόπουλος

24 & 25 Ιουλίου

Κορνήλιος Σελαμσής – Χάρης Φραγκούλης

1961

Μια ηχητική εκδρομή στα ερείπια του παρόντος

Για μία ηθοποιό, δύο φωνές και έξι όργανα

Το 1961 είναι μία πράξη μουσικού θεάτρου διάρκειας περίπου εβδομήντα λεπτών. Έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι φορητή και να μπορεί να παρουσιαστεί σε υπαίθριους χώρους κτιρίων, αυλές, στέγαστρα κ.ά. Η κεντρική ιδέα του έργου περιπλέκεται με τη σκέψη και την εικόνα της αρχιτεκτονικής του μοντέρνου της δεκαετίας του 1960. Πιο συγκεκριμένα, το έργο θα ήθελε να παίζεται στα ΞΕΝΙΑ του ΕΟΤ, εκείνα που κτίστηκαν από τον Άρη Κωνσταντινίδη κατά τη δεκαετία 1955-1965 και που σήμερα είναι ξεχασμένα, εγκαταλελειμμένα, σχεδόν ερείπια. Στέκονται ανά την ελληνική επικράτεια και κοιτάζουν τον σύγχρονο κόσμο να έχει παραδοθεί στον πυρετό της ανάπτυξης, στον αυτοσκοπό της κατασκευής, σε μια μανία του αύριο.

Μαζί με τη σκέψη για το κτίσιμο, το ερείπωμα και τη σχέση με ό,τι δεν είναι πια εδώ, επιχειρείται μια εκδρομή σε ένα παρελθόν που ανήκει στους νεκρούς, στις σκιές. Έτσι, το έργο κτίζεται από μια σειρά ηχητικών και γλωσσικών χειρονομιών που συμπλέκουν κείμενα και μουσικά αποσπάσματα αντλημένα από τον καιρό του τίτλου (λέξεις, τραγούδια, θραύσματα έργων) μέσα σε μια νέα μουσική κατασκευή που γεννήθηκε από τον ύπνο των δημιουργών στα ερείπια που τους κληροδοτήθηκαν.

Η πρόθεση του έργου είναι να προσκαλέσει το κοινό σε ένα ερείπιο που προσωρινά θα ανασάνει, θα ζωντανέψει –για μια ώρα και λίγο παραπάνω– και θ᾽ ακουστεί ασθενικά η φωνή του.

Με λίγα φορητά φώτα και μία φορητή ηχητική εγκατάσταση, το θέαμα προσομοιάζει με το γύρισμα μιας κινηματογραφικής ταινίας, όπως το βλέπουμε σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Οι μουσικοί σχηματίζουν έναν κύκλο που στο κέντρο του στέκει ένα πρόσωπο, μια γυναίκα, και λέει την ιστορία της. Είναι η ζωή της και μαζί ο καιρός της.

Κάποιες φορές ακούγεται μια ανδρική φωνή, ένα πρόσωπο που δεν βλέπουμε ποτέ. Άλλοτε, βλέπουμε ένα νέο κορίτσι έξω από τον κύκλο – τραγουδάει ή μένει σιωπηλό. Το κοινό, εμείς, καθισμένοι σε ημικύκλιο παρακολουθούμε τι συμβαίνει μέσα στον κύκλο. Όχι με βλέμμα νοσταλγικό ή λυπημένο, αλλά με βλέμμα που κτίζει κόσμους, ή καλύτερα: με βλέμμα που αντικρίζει, βλέμμα ερωτικό.

Οι δημιουργοί απευθύνουν μια πρόσκληση στο κοινό να κατοικήσει, έστω και στιγμιαία, ένα ερείπιο.

Σύνθεση Κορνήλιος Σελαμσής • Λιμπρέτο Γιάννης Αστερής • Σκηνοθεσία Χάρης Φραγκούλης • Διαμόρφωση χώρου Κώστας Λαμπρίδης, Ελένη Παπαναστασίου • Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη • Φωτισμοί Στέφανος Δρουσιώτης • Σχεδιασμός ήχου Brian Coon • Βοηθός σκηνοθέτη Κωστής Γλύκαντζης • Παίζουν Μαρία Αρζόγλου, Μαρία Σκουλά • Συμμετέχουν 6 μουσικοί [κλαρίνο και μπάσο κλαρίνο, βιολοντσέλο, ηλεκτρική κιθάρα, Fender Rhodes, κρουστά, μπαγιάν

31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου

Χαράλαμπος Γωγιός

CHOREKA

Φωνές για τις σιωπές που μιλούν

Πώς ηχεί η γυναικεία φωνή όταν σπάει τη σιωπή της; Από την αρχαϊκή ικεσία και την τραγική διαμαρτυρία ως τη βέβηλη σάτιρα και την αποφόρτιση, η συναυλία με τίτλο CHOREKA συνθέτει μια απρόσμενη, σαγηνευτική μουσική αφήγηση. Αντλώντας υλικό από γυναικεία χορικά που έγραψε ο συνθέτης Χαράλαμπος Γωγιός τα τελευταία

εικοσιπέντε χρόνια για παραστάσεις θεατρικών έργων του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Μποστ, η βραδιά μεταπλάθει τον πυκνό πυρήνα μιας μουσικής που γεννήθηκε για τη σκηνή σε πρωτόγνωρη συναυλιακή εμπειρία.

Ένας από τους πιο ιδιαίτερους μουσικούς της γενιάς του, ο Γωγιός είναι γνωστός για την ικανότητά του να αντιμετωπίζει συστηματικά τη σύνθεση ως δραματουργία, υπονομεύοντας τις πολιτισμικές κανονικότητες μέσα από αναπάντεχες ηχητικές συγκρούσεις. Η στιβαρή συνθετική δομή και οι πλούσιες στιλιστικές αναφορές της μουσικής του επιτρέπουν στο έργο του να σταθεί αυτοδύναμα στη συναυλιακή σκηνή, επισφραγίζοντας μια από τις πιο συνεκτικές και τολμηρές πορείες στο σύγχρονο ελληνικό μουσικό θέατρο.

Στον υποβλητικό χώρο του Μικρού Θεάτρου Αρχαίας Επιδαύρου, το δημοφιλές και δραστήριο γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES, υπό τη μουσική διεύθυνση της Ειρήνης Πατσέα, ενσαρκώνει τη συλλογική φωνή της θηλυκότητας, άλλοτε εξερευνώντας τη μυσταγωγική δύναμη της ασυνόδευτης ερμηνείας και άλλοτε μέσα από νέες, ανατρεπτικές επεξεργασίες για το Athenaeum Saxophone Quartet που, σε σύμπραξη με τις γυναικείες φωνές, γεφυρώνει τη λόγια πολυφωνία με τον σύγχρονο ήχο. Σε εκρηκτική αντίστιξη, η μαγνητική Μαρίνα Σάττι απογειώνει το υλικό μέσα από ελεύθερες, αυτοσχεδιαστικές τζαζ μεταγραφές με το Yiannis Papadopoulos Trio, ενώ ο επιβλητικός βαθύφωνος Τάσος Αποστόλου εισάγει τον ανδρικό αντίλογο του εξουσιαστικού άξονα των θεατρικών έργων.

Με τον ηχητικό σχεδιασμό του Μπράιαν Κουν να προσθέτει μια ποιητική διάσταση ηλεκτρονικού μετεωρισμού, την κινησιολογική επιμέλεια της Στεφανίας Σωτηροπούλου και τους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς του Περικλή Μαθιέλλη να αναδεικνύουν την υλικότητα των σωμάτων, η συναυλία προτάσσει μια ασυνήθιστη, αισθητικά απαιτητική αλλά βαθιά αισθησιακή σύλληψη: μια ελκυστική και διεγερτική μουσική εμπειρία που φέρνει στο προσκήνιο τη δύναμη της γυναικείας φωνής και υπογραμμίζει με αυτοπεποίθηση το δημιουργικό αποτύπωμα του συνθέτη.

Μουσική Χαράλαμπος Γωγιός • Στίχοι Αισχύλος (μτφρ. Ι. Γρυπάρη, διασκ. Μ. Κάλμπαρη), Μποστ, Σοφοκλής (μτφρ. Δ. Μαρωνίτη) • Μουσική διεύθυνση Ειρήνη Πατσέα • Δραματουργική συνεργασία Έλσα Ανδριανού • Κινησιολογία Στεφανία  Σωτηροπούλου • Τραγουδούν Μαρίνα Σάττι, Τάσος Αποστόλου • Συμμετέχουν το γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES, το Athenaeum Saxophone Quartet και το Yiannis Papadopoulos Trio