Ακούσαμε (πριν από όλους) τον νέο άλμπουμ του Harry Styles: Χορός μέχρι τελικής πτώσης

 

Του Γιάννη Ψαράκη

 

Αν οι πιθανότητες να επέλεγε ο Harry Styles την Αθήνα ως μία από τις 40 πόλεις παγκοσμίως για την πραγματοποίηση listening event του νέου του, 5ου στούντιο άλμπουμ ήταν 1 προς 100, ε τότε οι πιθανότητες να κληρωθείς να είσαι ένας από τους 50 τυχερούς που θα έπαιρναν το «χαρισταϊλιστικό» τους ταίρι για να τον ακούσουν παρέα ξεπερνούσαν την 1 τις 1000. Αλλά η τύχη μας χαμογέλασε χωρίς καν να χρησιμοποιήσω την υπερ-ατού κάρτα ότι μαζί με την κόρη μου τον είχαμε δει από κοντά στην προτελευταία συναυλία πριν το ιστορικό φινάλε στη Ρέτζιο Εμίλια του Love Tour το 2023.

 

Καταρχάς δυο λόγια για την άρτια οργάνωση αυτής της μυστικής εκδήλωσης από τη Sony Music Greece, εκδήλωση που «στήθηκε» μέσα σε λίγα 24ωρα. Την περασμένη Παρασκευή ανακοινώθηκε από τον «Χαρίλαο» (aka Harry), την Τετάρτη 18 Φλεβάρη έλαβε χώρα σε 40 πόλεις σε όλο τον κόσμο. Από το Σίδνεϋ (πρώτο χρονικά) και το Τόκιο με τη Μπανγκόγκ, μέχρι την Ευρώπη αλλά και την Αμερική. Ως χώρος επιλέχθηκε το φιλόξενο Wild Poppies στο κέντρο της Αθήνας (Σταδίου 7), οι 50+50 υπερτυχεροί αφού έγινε η ταυτοποίηση και σκαναριστήκαμε (όπως στα αεροδρόμια) παραδώσαμε κινητά και φορητές συσκευές (τυχόν ηχογράφησης) στην είσοδο, πήραμε μάρκες για ποτό και αράξαμε να απολαύσουμε την ακρόαση του Kiss All The Time, Dance Occasionally που αποδείχθηκε… Dance All The Time!

 

Α, είχε και δύο ακόμη όμορφα happening. Σε κάθε μεγάλη παρέα υπήρχε μία παλιάς... κοπής φωτογραφική μηχανή με φιλμ και φλας (πάλι καλά που ήμασταν και μερικοί 50+ που ξέραμε να τη χρησιμοποιούμε) που ο ένας έβγαζε φωτογραφία τον άλλο ενώ μία κοπέλα με ένα άσπρο t-shirt και ένα μαρκαδόρο στο χέρι καλούσε τους φανζ να γράψουν στην πλάτη το μήνυμα που ήθελαν με αφορμή την εκδήλωση (πήραμε και αναμνηστικό δώρο μια πάνινη τσαντούλα και την αφίσα του event)...

 

 

Ουδόλως μας πείραξε λοιπόν που για περίπου μιάμιση ώρα (η ακρόαση κράτησε περίπου 50-55 λεπτά) δεν είχαμε αίσθηση του χρόνου αφού το κέφι από τους φανζ ήταν μεγαλύτερο από την αγωνία τους για το τι θα ακούσουν. Και ο Harry μας αποζημίωσε όλους, μικρούς και μεγάλους (ήμασταν 3-4 γονείς συνοδοί, η δική μου κόρη αν και ενήλικη προτίμησε τον concert buddy daddy της για παρέα και με τίμησε δεόντως) με τα τραγούδια του.

 

Πάμε λοιπόν και στο προκείμενο, τον λόγο για τον οποίο μαζευτήκαμε στο κέντρο της πόλης σε μία εκδήλωση που σπανίως (έως ποτέ) τυγχάνει να απολαμβάνουμε στη χώρα μας ειδικά από καλλιτέχνες του βεληνεκούς και της δημοτικότητας του Styles (ο οποίος πριν την ακρόαση έστειλε -εν μέσω τσιρίδων από τις φαν φυσικά- ηχογραφημένο μήνυμα για το Αθηναϊκό πάρτυ!). Οι φαν που θα πρέπει να περιμένετε μέχρι τις 6 Μαρτίου για την κυκλοφορία του KATT.D,O όπως είναι το «αρκτικόλεξο» που χρησιμοποιεί η Gen-Z, να έχετε στο μυαλό σας ένα πράγμα. Ξεχάστε ή αν θέλετε αφήστε στην άκρη μία και καλή τους προηγούμενους τέσσερις δίσκους του Harry Styles και ειδικά τον τελευταίο, το πολυβραβευμένο το 2022 Harry’s House με το As It Was και τις υπόλοιπες επιτυχίες. Το KATTDO θα σας κάνει να χορέψετε μέχρι τελικής πτώσης, να λικνιστείτε, να βαϊμπάρετε, πως το λέτε εσείς οι νέοι τέλος πάντων.

 

Ο Harry ή αν προτιμάτε ο δημιουργός και αυτού του άλμπουμ Kid Harpoon (aka Tom Hull) άφησε στην άκρη το ρομάντζο, τις γλυκές μελωδίες και τα ζουζουνίσματα του Harry’s House και παρουσιάζει έναν άλλο Styles πιο κοντά στην εποχή του. Αν το Aperture (το οποίο την Τετάρτη οι φανζ τραγούδησαν από την αρχή μέχρι το τέλος) ήταν το αρχικό σοκ λόγω όχι μόνο της συμμετοχής στα φωνητικά της Ellie Rowsell των Wolf Alice αλλά κυρίως της μεταστροφής της μουσικής του Styles από την κλασσική pop σε ένα μείγμα techno-electronic-disco με ολίγον ambient dark, το υπόλοιπο άλμπουμ θα σας (ξε)σηκώσει από τις θέσεις σας.

 

Με εξαίρεση το Coming up Roses (8ο track) που έρχεται εκεί στα μισά του άλμπουμ (6ο-8ο track) να θυμίσει τις φωνητικές ικανότητες του μικρού υπάλληλου του φούρνου που έλαμψε εκείνο το απόγευμα του Απρίλη του 2010 στις auditions του X-Factor τραγουδώντας «ακαπέλα» το Isn’t she lovely του Stevie Wonder, το υπόλοιπο άλμπουμ είναι βγαλμένο από τα πιο υγρά όνειρα της χορευτικής-κλαμπ ακόμη και disco σκηνής.

 

ΟΚ, ένα άκουσμα κάναμε όλο κι όλο (οπότε να είστε λίγο επιεικείς) αλλά δεν μπορώ να μην ξεχωρίσω το Dance no More (10ο track) το οποίο είναι ένα μείγμα disco, soul, funk τόσο ξεσηκωτικό και χορευτικό που (ακολουθεί υπερβολή) αν υπήρχαν ακόμη οι Earth, Wind & Fire θα μπορούσαν να το είχαν γράψει.

 

Το συγκεκριμένο κομμάτι θεωρώ ότι θα είναι ένα από τα top hit/single του άλμπουμ μαζί με το «σκοτεινό» στην αρχή American Girls (2ο track), το μπιτάτο Ready, Steady Go (3ο track) με το δυνατό μπάσο στην εισαγωγή και ακολουθούν τα εξίσου χορευτικά Are you Listening Yet? (4ο track που... Ντουαλιπίζει) και φυσικά το φινάλε με το χορευτικό Carla’s Song (θυμίζει ολίγον το Satelite).